زمینه و هدف: بیماریهای نورودژنراتیو همانند آلزایمر، رایجترین دلیل اختلال در حافظه و عملکرد آن در دنیا بشمار میروند که تابحال درمان دارویی موثری برای بهبود نقص حافظه و کیفیت زندگی این افراد، پیدا نشده است. باتوجهبه تأثیرات مونوفسفریل لیپید آ monophosphoryl lipid A [MPL])( بر بهبود حافظه در بیماری آلزایمر و همچنین ایسکمی هیپوکمپ، در این مطالعه به بررسی اثر MPL بر حافظه فضایی موش صحرایی، پرداخته شده است.
روش ها: این مطالعه بر روی 48 سر موش صحرایی نر بالغ 45 روزه نژاد ویستار با وزن 270-250 گرم انجام شد که به طور تصادفی در دو گروه مطالعه 7روزه و 28روزه قرار گرفتند. هر گروه به سه زیرگروه 8تایی؛ کنترل، شم و دارو، تقسیم شد. حیوانات در ماز آبی موریس برای بررسی روند یادگیری، به مدت پنج روز و هر روز 4 جلسه برای یافتن سکوی پنهان در ماز تلاش کردند. تزریق دارو به صورت داخل بطنی با دوز یک میکروگرم بر 5 میکرولیتر به ازای هر موش، بیست دقیقه بعد از جراحی انجام شد. مدت زمان سپری شده در ربع هدف و مسافت پیموده شده توسط حیوانات در گروه های مختلف، در روزهای هفتم و بیست و هشتم پس از آخرین روز یادگیری، آزموده شد.
یافته ها: با بررسی زمان صرف شده و همچنین مسافت طی شده در ربع هدف، در مرحله یادگیری، تفاوت معناداری بین گروهها در آخرین روز یادگیری ماز آبی موریس مشاهده نشد (0/05 > p). بعلاوه در زمانهای هفت روز و 28 روز پس از دوره یادگیری، نیز بین گروه حیواناتی که MPL دریافت نمودند با گروه حیوانات کنترل و همچنین شم بدون دریافت دارو، تفاوتی وجود نداشت (0/05 > p).
نتایج: می توان گفت MPL با دوز یک میکروگرم بر 5 میکرولیتر و شرایط مطالعه حاضر بهبودی در عملکرد حافظه فضایی موش صحرایی ندارد.